Gustav Klimt "Pocałunek"

„Pocałunek” Gustava Klimta to zarówno najważniejsze dzieło w całej twórczości tego przywódcy wiedeńskiego modernizmu, jak i szczytowe dokonanie europejskiej secesji.

„Pocałunek” przedstawia zatraconą w miłosnym objęciu parę, tuż na skraju ukwieconej łąki. Klimt odział kochanków w złote szaty i ukazał ich w pozie na chwilę przed pocałunkiem. Na pierwszy rzut oka widać mieniącą się, złotą plamę, do której tworzenia artysta użył prawdziwych płatków złota. Dopiero po chwili można zauważyć wyłaniającą się w górnej części obrazu omdlewającą z zachwytu twarz kobiety z zamkniętymi oczami. Jej nagie ramię, nieodziane nogi od połowy łydki oraz dłonie wystają z różnobarwnej sukienki. Jedna jej dłoń spoczywa na karku ukochanego mężczyzny, a druga czule obejmuje dłoń partnera. Klęczącą kobietę obejmuje postawny brunet o ciemnej karnacji skóry. Widać tylko profil jego twarzy. Ręce mężczyzny umieszczone są na twarzy kochanki tak, aby mógł ją pocałować. Postaci kochanków toną w swoich stylizowanych na geometryczne wzory szatach. Kobieta ubrana jest w sukienkę o kwiatowych wzorach i miękkich liniach, zaś mężczyzna odziany jest w złoty płaszcz ozdobiony brązowymi, beżowymi, czarnymi oraz białymi prostokątami i kwadratami. Realistyczne ukazanie twarzy postaci skontrastowane jest z geometrycznymi wzorami i złotym tłem.
Żadna z tych dwóch postaci nie dominuje – są równorzędnymi partnerami.

Obraz Klimta ukazuje prawdziwą romantyczną miłość. To największe ziemskie szczęście i uczucie stanowi ponadczasową wartość. Na tajemniczość i delikatny erotyzm tego dzieła wpływa półtonowa kolorystyka.

Gustav Klimt obracał się w towarzystwie wielu niezamężnych kobiet i prowadził bujne życie erotyczne. Niestety tożsamość tej konkretnej kobiety nie została zidentyfikowana. W grę wchodzą takie przyjaciółki malarza jak: Emilia Flöge czy Adela Bloch-Bauer.

„Pocałunek” powstał w momencie wielkiej fascynacji tego malarza złotem (tzw. „złoty okres”). W tym czasie większość jego dzieł posiadała zdobienia wykonane z płatków najprawdziwszego złota, przynosząc tym samym na myśl skojarzenie z mistycyzmem, orientalizmem, ikonografią i bogactwem. Tworzone przez Klimta ówczesne prace zdobywały międzynarodową renomę, a on sam należał do najdroższych europejskich malarzy portretowych.

Czym jest kultura?

     Dla każdego człowieka może znaczyć coś innego. Jeden powie, że jest to poprawne zachowanie się: ustępowanie miejsca osobom starszym, mówienie proszę, dziękuję, przepraszam czy nieprzeklinanie. Drugi stwierdzi, że są to filmy, książki, obrazy i muzyka. Mają rację!
Kultura łączy w sobie język, sztukę, obyczaje i religię.

     Najstarsze zdanie w języku polskim zapisano w 1270 roku. Mamy swoje obyczaje takie jak topienie marzanny, święcenie jajek w okresie Wielkanocy czy oczepiny. Kiedyś rodzina swoją zasobność uzewnętrzniała ekspozycją kryształów i porcelany w kredensie  w "dużym pokoju", którą możemy często  spotkać nawet w dzisiejszych czasach. Każdy kraj to inny obyczaj. Mamy różne języki i religie...

Nasuwa się pytanie: kiedy zatem pojawiła się kultura?
Zaczęła się w czasach Cycerona. Najpierw termin wiązano z uprawą roli "cultura agri"- uprawa ziemi. Cyceron użył słowa kultura w wyrażeniu "cultura animi"- uprawa umysłu.
Cyceron żył w latach 106-43 p.n.e. Ale przecież wiemy, że początki kultury Halaf w Mezopotamii datuje się na około 5500 lat p.n.e. Czy jest tu jakiś błąd? Oczywiście nie! Kultura była już od dawien dawna. Najstarsze ślady religii pojawiły się 100 tysięcy lat temu w postaci pochówków (czyli wierzyli w życie po śmierci) i rysunków naskalnych. Około 40 tysięcy lat p.n.e. powstały w Indiach pierwsze zabytki sztuki prehistorycznej w postaci obiektów malarstwa jaskiniowego, pojawiły się także ryty naskalne zwane petroglifami.
Wynika z tego, że kultura jest z nami bardzo długo, lecz dopiero postrzeganie zachowań czy wyrobów człowieka jako kultury pojawiło się dopiero w czasach Cycerona.

Wytwory kulturalne są dziełem człowieka, więc rozwój kultury jest ściśle związany z rozwojem ludzi. Można także powiedzieć, że jest to wszystko co nie wyrasta samo przez się z przyrody, lecz powstaje dzięki pracy człowieka.
Treści kulturalne są przekazywane z pokolenia na pokolenie oraz mają zdolność trwania w czasie.

Kultura od zawsze towarzyszyła człowiekowi, więc może warto się z nią "zaprzyjaźnić"? Poznać bliżej? Z pewnością nie będzie to "trujący związek".

Co do zdjęcia- kulturka musi być! :P